Ιωάννα Λιζάρδου

Αναποφάσιστη από τα γεννοφάσκια μου, μια φορά, εμφανίστηκα στην Ανάσταση με 5 λαμπάδες υπό μάλης, επειδή για καμία δε μου πήγαινε η καρδιά να την αφήσω σπίτι.

Έτσι, πληθωρική και με καρδιά αγκινάρα, στέκομαι, ακόμα : Πεισματικά ό,τι μπορώ, το κουβαλώ στο διάβα μου: απομεινάρια από σπουδές στις κοινωνικές επιστήμες, που ατύχησαν , μεταπτυχιακά στα Παιδαγωγικά, που κρέμονται στον τοίχο, επιμορφώσεις στην Ψυχοθεραπεία ξεχασμένες στα συρτάρια.

Αντάμα και η δουλειά που δεν μου κούμπωσε, η αλμύρα του νησιού που μεγάλωσα, οι άνθρωποι που πίστεψα κι οι άλλοι-καλή τους ώρα- που δεν με χώνεψαν ποτέ.

Και η παντρειά και γεννητούρια και τα λάθη και τα πάθη μου, στο δισάκι μου κι αυτά.

Είναι κι η φωτογραφική μου μηχανή, τα γάντια του μποξ , οι ατάκες μου στο θέατρο, οι εκπομπές μου στο ραδιόφωνο. Τα κατσαρολικά και τα μπαχάρια μου, τα πινέλα και τα τελάρα μου, τα εισιτήρια -πάντα μετ΄επιστροφής : όλα σέρνονται μαζί μου στριμωγμένα, ανοίγοντας μου δρόμο για τα επόμενα.

Κατά τ΄άλλα, είναι γνωστό τοις πάση, πως τα πρωινά δεν ξυπνάω πριν τις 11 και , μεταξύ μας, τις νύχτες δεν κοιμάμαι, αν δεν με πάρουν αγκαλιά.

Για όλα αυτά που (απ)έγινα και για όσα ακόμη εμπνευστώ να κάνω, ορισμένοι πίνουν νερό στο όνομα μου- μαζί με 2 ηρεμιστικά.

Εβίβα τους και τους καταλαβαίνω._